Əslində ölkə rəhbərliyinə ünvanlanmış müraciətdə Xeyrəddin Qoca olduqca ciddi ittihamlar da səsləndirib ki, bu faktların gərəkən qurumlar tərəfindən ciddi şəkildə araşdırılması gözlənilir. Beləliklə, Xeyrəddin Qoca fikrini belə davam etdirir: "2025-ci il 10 dekabr tarixli əmrlə isə özünün razılığı olmadan və ixtisasına tamamilə zidd olan Katibliyin qərarlarının icrasına nəzarət (kargüzarlıq) şöbəsinə yerdəyişmə edildi. Bu əmr qanunsuzdur!) onun işinin sonlandırılması deməkdir. İndi nəvəmin 18 yaşı var, universitet tələbəsidir. Onu oxutmaq, qayğısına qalmaq lazımdır. Əlbəttə, qızımın və nəvəmin yaşaması üçün maddi vəsait olmalıdır. Bir sözlə, bu tale məsələsidir… Bütün bunlardan ümidimiz kəsilir, nə var, nə var, Şahin Bağırov

kimi birisi Gömrük Komitəsində “Gestapo” rejimi həyata keçirir! Sıravi əməkdaşlar üçün orada işləmək cəhənnəm əzabına çevrilib! Belə rəhbər işçilər təkcə tabeçiliklərində olanlara yox, dövlətə, dövlətçiliyə də zərər vururlar! Ulu Öndərimiz deyirdi: “Vəzifə insana heç bir şey vermir, sadəcə olaraq səlahiyyət verir. Qalan hər şey onun ağlından, biliyindən asılıdır. Əgər səlahiyyət sahibinin zəkası və mədəniyyəti yoxdursa yüzlərlə insan taleyini şikəst edir və sonda özünü də məhv edir. Nəhayət, ən pisi odur ki, belə münasibət vətəndaşın dövlətə olan inamını darmadağın edir, kö-

kündən sarsıdır”.

Əslində, məni daha çox narahat edən də dövlətimizə qarşı olan bu cür təxribatlardır! Keçək əlahəzrət faktlara:

1.Dövlət dəftərxana ləvazimatları və əməkdaşların geyimi üçün milyonlarla manat pul ayırır. Lakin bütün geyimləri işçilərin əksəriyyəti öz pulları ilə tikdirirlər və bu geyimlər olduqca bahadır. Hər hansı geyimi, adicə gömrük papağını da istəyəndə deyirlər “gedin, maaşınızdan alın”. Bəs dövlət tərəfindən ayrılan pullar hara gedir?

2. Komitənin təzə binası istifadəyə verilib.Pəncərələri açılmır.Xüsusilə isti havalarda nəfəs almaq mümkün olmur. Türmədə olduğu kimi, gündə 2 dəfə 20 dəqiqəliyə hava almağa icazə verirlər,onun da 10 dəqiqəsi lift gözləməklə keçir.

Təzə bina qəzalıdır,qazanxanadan bəzən dəhşətli uğultu gəlir.Fəhlələrin bildirdiklərinə görə , qazanların biri partlasa adamların tikəsini tapmaq mümkün olmayacaq.

3. Mətbəxdə yemək yeməyə qoymurlar, deyirlər “düşün bufetdə yeyin”. Bufetdə də yemək yoxdur, 1 ildir işləmir, əməkdaşlar evdən gətirdikləri yeməyi qızdırmaq üçün cəmi 2 ədəd qızdırıcıdan istifadə edirlər ki, nəticədə, növbə yaranır.

4. Sıravi əməkdaşlar heç bir tədbirə dəvət edilmir, onları yalnız müharibə mövzusunda filmlərə, şəhid qəbirstanlıqlarına ziyarətlərə və mənasız iclaslara çağırırlar.

5. Ezamiyyətlərə eyni adamları – rəhbər işçiləri, özlərinin seçdikləri əməkdaşları göndərirlər.

Sıravi əməkdaşlar heç yada düşmür! “Seçilənlər” dünyanın bütün ölkələrinə, ən çox İsveçrəyə gedirlər!

6. Hər gün xidməti qeyd gəlir, işçilərə gün verib işıq vermirlər.

7. İşə 1 dəqiqə gecikməyə görə izahat alıb, töhmət verirlər. Hər şeyə qadağa qoyurlar, heç nədən işçilərə töhmət verirlər.

8. Təcrübəsiz gəncləri nəyə görəsə rəis vəzifəsinə təyin edirlər. Adını qoyurlar ki, “gəncləri qabağa çəkirik”.

9.Attestasiya keçirib, istəmədikləri adamların vəzifələrini aşağı salır, bəzilərini işdən uzaqlaşdırıb, yerlərini təmənnalı şəkildə başqalarına verirlər. Məsələn, Şirvan rayonunun post rəisi attestasiyadan aşağı bal yığdığına baxmayaraq, onu Aksiz idarəsində baş əməliyyat müvəkkili vəzifəsinə təyin etdilər.(?!)

10. Günaşırı mikrofonla anons verirlər ki, “daxili test məqsədi ilə yoxlanışdır, narahat olmayın”, filan-filan…

11. Attestasiyadan əlavə 2 gündən bir daxili imtahan keçirilir.Güya komitəni “təmizləyib” çıxarılanların əvəzinə öz adamlarını işə götürürlər, bəzi işçilərini postlarda narkotik buraxmaq adı ilə tutdururlar.Bir sözlə, yer açmaq üçün bütün fəndlərə əl atırlar! Bu əməllər kadrlar şöbəsinin rəisi Vüqar Əsgərovun əllaməlikləri ilə baş tutur. Vüqar özünü külli-ixtiyar sahibi kimi aparır, özbaşınalıq edir, qadınları otağına çağırır, onları aşağılamaqdan zövq alır.

12. İş yerində qorxusundan heç kim bir – birinə salam verə bilmir. Hamını bir-birinə düşmən salıblar!

“Virtual gigiyenaya diqqət edin” deyə əməkdaşlara məktub göndərirlər. Bu nə deməkdir?

13. Binada kiçik bir hadisə baş versə, liftə minmək mümkün olmayacaq, pəncərələr isə açılmır ki, heç olmasa əməkdaşlar özlərini çölə atsınlar!

14. Bir salonda 20 əməkdaş əyləşir, yayın istisində bəzi əməkdaşlar havalandırmanı işlətməyə qoymurlar, qeyd etdiyim kimi, pəncərələr açılmadığından salona hava girmir, ürək dayanır, təzyiq qalxır!

15. Pəncərələr qara pərdələrlə örtülür, sanki matəmdir! Pərdələri açmağa icazə vermirlər, deyirlər “işçilər çölə baxırlar, fikirləri yayınır”.

16. Əməkdaşlar komitənin binasına daxil olmaq üçün əyri-üyrü, daşlı yollarla binanın arxasından fırlanmağa məcbur olurlar. Çünki ön tərəfdən binaya daxil olmağa icazə verilmir. Buradan yalnız sədr girə bilər! İşçilərin,xüsusilə qadınların ayaqları burxulur, ayaqqabılarının dabanları qopur, bəzən ağrıdan yeriyə bilmirlər! Yastı dabansız ayaqqabı geyinməyi isə qadağan ediblər.

17. Qadınların qulaqlarındakı sırğaya , geyindikləri kalqotkaların rənginə, kosmetikalarına, parfümlərinə – hər şeyə qarışırlar. Deyirlər, ” parfümdən istifadə etməyin, əllərinizə krem vurmayın, vətəndaşlar ehtiraslana bilərlər”.(?!) Bunlara bir deyən gərək, gedin, öz ailələrinizin dərdini çəkin!

18. Tapşırırlar ki, əlinizdə “bloknot” gəzdirin, rəhbərlər nə desələr hamısını yazın.

19. Respublika Prokurorluğuna (dövlət orqanlarına) yazılan şikayət məktubları tədbir görülmək əvəzinə, komitəyə göndərilir. “Vətəndaşların müraciətləri haqqında qanunun 7.12 ci maddəsinə əsasən, vətəndaşın müraciətinə baxılmaq üçün barəsində şikayət edilən dövlət orqanına, quruma və ya onların vəzifəli şəxslərinə göndərmək qadağandır. Bu, ən fundamental pozuntudur, çünki şikayətin obyektinə (iş yerinə) həmin şikayəti göndərmək həm araşdırmanın obyektivliyini itirir, həm də şikayətçi üçün mənfi nəticələr doğura bilər. Bu, qaydaları kobud surətdə pozmaqdır və cinayət sayılır. Məgər, bunu Respublika Prokurorluğuna izah etmək lazımdır?

20. Heydər Əliyev adına hava limanında gömrükçülər sərnişinlərin başlarına oyun gətirirlər. “Gestapo” əməkdaşları ayaqlarını aralayıb, əlləri bellərində dayanaraq sərnişinlərin qarşısını kəsirlər. 1 ədəd telefona görə vətəndaşı qandallayırlar. Yük yoxlanışlarında ” qanunsuz” hesab olunan malları müsadirə edib, sonra Bakının müxtəlif yerlərində satdırırlar.

Xaricdən qayıdan gömrükçülər belə oradan keçməkdə çətinlik çəkirlər. Bakıdan bahalı geyimləri ilə çıxmış, şəxsi zinət əşyalarını da qadınlara irad tutaraq deyirlər ki, “sən bunları satmaq məqsədi ilə almısan”! Sərnişinlər çətinliklə sübut edirlər ki, həmin geyimlər və zinət əşyaları Bakıdan çıxanda üzərlərində olub. Gömrükçü sərnişinlər məcbur olub özlərini təqdim edirlər ki, gömrük əməkdaşlarıdır, hava limanındakı gömrükçülər deyirlər ki, ” mən bilmirəm sən kimsən?”

Keçən il yayda aeroport “gestapo”çuları mənim ailəmin də başına oyun açmışlar.Əvvəlcə biri demişdir ki, “bu qapıdan keçin”. Həyat yoldaşım, gömrük komitəsində işləyən qızım Aygün Qoca və nəvəm göstərilən qapıdan keçmək istəyəndə basqa bir “gestapo” əməkdaşı yüksək səslə əmr verib ki, ” geri qayıt , siz o qapıdan keçə bilməzsiz!” Əlbəttə, qızım gömrük əməkdaşı kimi həm də oradakı “gestapo”çulardan daha yüksək rütbəli olduğu üçün onlardan kobud olmamağı, mədəni danışmağı tələb edib. Mübahisə yaranıb, 4,5 nəfər əməliyyat işçisi tökülüşüb gəliblər, mənim 73 yaşlı həyat yoldaşım 1 saat ayaq üstə qalıb, 17 yaşlı nəvəmə də “sən kəs səsini” deyiblər. Mən onların rəisi Anar Cahangirova zəng etdim, hörmətlə danışdıq, bildirdi ki, “onlar haqqında mütləq tədbir görüləcək”.Qızım da komitə sədrinə ərizə ilə müraciət etdi.Tədbirləri o oldu ki, Daxili Təhlükəsizlik İdarəsinin rəisi Fuad Qasımov qızımı 4 dəfə otağına çağırıb təzyiq göstərərək “ərizəni müzakirəsiz geri götür”demişdir. Qızım ərizəni geri götürməmiş, Fuad Qasımov sədrin “ona da cəza verəcəyik” fikrini qızıma çatdırmışdır. Nəticədə komitənin sədri Şahin Bağırov “gestapo”çulardan birinin rütbəsini artırmışdır…

Şahin Bağırovun nəzərinə çatdırıram ki, yazdıqlarım sənin bəzi işlərinin mində biridir. Mənimlə telefonda danışanda, nəhayət, yayda səninlə görüşəndə dedin ki, ” qızınız ağır təbiətlidir, əxlaqlıdır, işgüzardır”. Mənim haqqımda neçə dəfə təkrar- təkrar dedin ki, ” siz xalq adamısınız, insanların arasında böyük hörmətiniz olduğunu bilirəm”… Deməli, başımızın altına yastıq qoyurdun! Mən xalq adamıyam, bəs sən kimsən? Budur sənin bizə hörmətin? Bir ananın taleyini puç etdin. İndiki çətin bir vaxtda o haradan iş tapacaq? Nəhayət , insanların çörəyi ilə oynamaq kişiyə yaraşan iş deyil!"