Bir gün bir ovçu bir ceyranı ovlayır. Yazıq ceyran yerə yıxılıb çabalamağa başlayanda yanında bir qurbağa peyda olur və başlayır ona təskinlik verməyə:

-Keçmiş olsun, cənab ceyran. Bu əclaf insan oğlunun əlindən zara gəlmişik. Sən ceyranla mən ceyranı harda görsə ovlayır.

Ceyran ağrıdan bağıra-bağıra qurbağaya belə cavab verir:

-Qurbağa bəy, əclaf adlandırdığın o insanoğlunun gülləsi məni öldürməzdi. Amma sən ki, özünlə məni eyni tərəziyə qoydun, daha yaşamaq üçün çablamayacağam. Mənim kimi qurbağaya bənzər məxluq ölsə yaxşıdır.

Qraçya Qalustyan adlı erməni müəllifinin Ermənistanla Azərbaycanın müstəqillik addımlarına Rusiyanın fərqli münasibət bəsləməsinə tənqidi yanaşmasını oxuyanda bu rəvayət yadıma düşdü. Qraçya müəllim deyəsən unudur ki, Ermənistandan fərqli olaraq Azərbaycan Rusiyanın hesabına kişi olmayıb. Rusların qoltuğuna sığına-sığına yaşamayıb. Onun 366-cı motoatıcı alayının yardımları ilə Xocalı soyqırımı törədib özünə donqili vətən qurmayıb. Rusiyadan ucuz neft, qaz, elektrik enerjisi alıb, Tanrısına şıllaq atmayıb və s.

Erməni müəllifinin qısqanclıqla dolu bu yazısını Ovqat.com oxucularına da təqdim edirik:

Kremlin ikiüzlülüyünün sübutları

Kreml Ermənistana münasibətini yalnız ölkəmizdə hakimiyyət dəyişikliyi baş verərsə dəyişməyə hazırdır.

“Prezident Vladimir Zelenskinin rəhbərlik etdiyi Ukrayna nümayəndə heyətinin Azərbaycana səfəri iki ölkə arasında tərəfdaşlığın gücləndirilməsi istiqamətində atılmış bir addım idi”. Ukrayna Silahlı Qüvvələrinin Baş Qərargah rəisi general-leytenant Andrey Qnatov bunu Azərbaycan media orqanına verdiyi müsahibədə bildirib. Onun sözlərinə görə, bu səfər, ilk növbədə, iki ölkə arasında tərəfdaşlığın gücləndirilməsi üçün atılmış bir addım idi.

"Söhbət, ilk növbədə, Ukrayna ilə Azərbaycan arasında hər iki tərəf üçün qarşılıqlı faydalı olan normal strateji tərəfdaşlıqdan gedir. Ukrayna öz təcrübəsini bölüşməyə və hava hücumundan müdafiə sisteminin təşkili və gücləndirilməsində kömək etməyə hazırdır. Bu əməkdaşlığın indi açıqlamayacağım bəzi aspektləri var. Bu, iki dövlət arasında münasibətdir", - deyə o bildirib.

Qnatov həmçinin əlavə edib ki, bu əməkdaşlıq Azərbaycanın müdafiəsini modernləşdirməyə və onu bu gün yaranan çətinliklərə hazırlamağa yönəlib. Bu, Ukrayna rəsmisinin Bakı ilə Kiyev arasında hərtərəfli əməkdaşlığın inkişaf etdiyindən bəhs edən ilk müsahibəsi deyildi və əminəm ki, sonuncu müsahibədən çox uzaqdır.

Bura hərbi-texniki əməkdaşlıq da daxildir. Azərbaycan Ukraynaya ehtiyac duyduğu miqdarda neft tədarük etməyə davam edəcək. Bundan əlavə, Azərbaycan Ukraynaya on milyonlarla dollar dəyərində humanitar yardım göstərir. Bundan əlavə, ukraynalı uşaqlar və hərbçilər müntəzəm olaraq reabilitasiya üçün Bakıya gəlirlər.

Bütün bunlar, düşünmək olar ki, Rusiya tərəfində dərin qəzəb doğurmalıdır. Amma bu, baş vermir.

Qətiyyən yox. Xüsusilə, Ermənistanı qınamaq zərurəti barədə adətən səs-küylü danışan Rusiya Xarici İşlər Nazirliyinin mətbuat xidmətinin rəhbəri Mariya Zaxarova da rəsmi Bakının bu addımlarını qınamır. Hətta Vladimir Putin və Sergey Lavrovun bu məsələ ilə bağlı heç nə demədiklərini də əlavə etmək utandırıcıdır.

Bu arada, Bakı Ağır Cinayətlər Məhkəməsində kibercinayətkarlıq yolu ilə əldə edilmiş 98.000 manatı yumaqda ittiham olunan Rusiya vətəndaşları İqor Zabolotskix və İlnur Valitovun cinayət işi üzrə məhkəmə prosesi başa çatıb. Hökmə əsasən, onların hər biri üç il həbs cəzasına məhkum edilib.

Və yenə də Zaxarova və ya digər Rusiya nümayəndələri tərəfindən heç bir reaksiya olmayıb. Gördüyümüz kimi, onların qəzəbi yalnız Ermənistanla məhdudlaşıb. Moskvanın ölkəmizə qarşı narazılığını neçə dəfə bildirdiyini saymaq belə çətindir. Üstəlik, bu narazılıq incə və nəzakətli deyil, təhdid, həyasız və təzyiq xarakterli olub.

Rusiya hətta ölkəmizin xarici siyasətini düzəltməyə çalışır, Aİ ilə yaxınlaşma istiqamətində irəliləməli olub-olmadığımızı israr edir. Onlar bizi seçim etməyə məcbur etməyə çalışırlar: ya Aİ-yə qoşulmaq, ya da AİB-dən və Gömrük İttifaqından çıxmaq. Kreml ölkəmizin çoxvektorlu siyasət yürütmək planları barədə eşitməkdən imtina edir, "ya-ya-ya" əvəzinə "həm-və" məntiqinə uyğun hərəkət edir.

Onlar artıq ölkəmizi düşmən kimi qələmə verir, etmədiyimiz və etməyi planlaşdırmadığımız şeyləri bizə aid edirlər. Bütün bunlar Rusiyanın 2008-ci ilin avqustunda Gürcüstana qarşı müharibə başlamazdan əvvəlki hərəkətlərini çox xatırladır. Bu, həmçinin Kremlin Ukrayna ərazisinin ələ keçirilməsindən əvvəlki hərəkətlərini də xatırladır. Bildiyimiz kimi, bu, Krımın ilhaqından başlayaraq 12 ildir davam edir.

Mən demirəm ki, Rusiya Ermənistana qarşı müharibəyə hazırlaşır. Amma Kremlin artıq ölkəmizdə yeni bir düşmən uydurduğunu görməmək mümkün deyil. Və Kreml yalnız ölkəmizdə hakimiyyət dəyişikliyi olarsa, Ermənistana münasibətini dəyişməyə hazırdır. Rusiya istəyir ki, Ermənistan "erməni Bidzina İvanişvili" və ya "erməni Viktor Medvedçuk" tərəfindən idarə olunsun. Və onlar bundan az şeylə kifayətlənməyəcəklər.