Azərbaycanın futbol üzrə yığma komandası Fernando Santuşla yolları ayırdıqdan və Ayxan Abbasov baş məşqçi təyin edildikdən sonra sanki dirçəlməyə və öz oyununu tapmağa başlayıb. Komanda matçdan-matça daha inamlı və bacarıqlı görünür. Hələlik yekun nəticə ürəyimizcə olmasa da, Ukrayna millisi ilə son görüşdə bunu əyani müşahidə etdik.

Milli Məclisin deputatı Vüqar İskəndərov burada ən çox çıxış yolunu yerli məşqçinin milliyə rəhbərlik etməsində görür: “Uzun müddət ərzində legioner məşqçilərin, dünyanın tanınmış futbol mütəxəssislərinin milli komandamıza cəlb olunması və onların verdikləri nəticələr heç də qənaətbəxş olmadı. Bu mənada, son günlər AFFA-nın düzgün qərarı nəticəsində millinin yerli baş məşqçiyə - Ayxan Abbasova həvalə olunması hər bir futbol azarkeşində ümid yaratdı.

Həqiqətən də bu təyinatla bir daha təsdiq olundu ki, biz öz mütəxəssislərimizə etibar etməli, güvənməli və dəstək olmalıyıq. Yeni təyinatdan qısa vaxt keçməsinə baxmayaraq, milli komandanın ruhunda dəyişiklik açıq-aşkar hiss olunur. Elə ilk oyunda Ukrayna ilə heç-heçə etməsi, Fransa ilə oyunda döyüşkən bir komandanın meydanda olması bizə bir az da ümid verdi. Oktyabrın 13-də Ukrayna ilə Polşadakı oyun, əminəm ki, hər bir azarkeşi ümidləndirdi. Xüsusən oyunun ikinci hissəsində biz meydanda fərqli bir komanda gördük. Komandada milli ruh var, oyunçular son ana qədər mübarizə aparırlar.

Futbol azarkeşi olan Böyük Quruluş Partiyasının sədri, deputat Fazil Mustafa milli futbol komandamızın Ukrayna ilə yaxşı oynadığını qeyd edərək, bildirib ki, bu dəfə məğlubiyyətə görə heç kim komandanı atəşə tutmadı: “Çünki hamımız anlayırıq ki, səviyyələr bərabər deyildi. Ancaq komandalar yalnız səviyyəyə görə uğur qazanmırlar. Ağıl və ruh faktoru çox önəmlidir. Komandamız ağlını və ruhunu ortaya qoydu. Fağır bir azərbaycanlı məşqçi ilə bunu etdi. Fağır ona görə deyirəm ki, bu gün məcburiyyətdən onu bu postda saxlayıblar. Sabah kənarda hər cür sövdələşə biləcəkləri və təzminat ödəməyə hazır olduqları Santuş kimi birini tapsalar, Qurban Qurbanov, Arif Əsədov kimi onu da gözdən salıb uzaqlaşdıracaqlar.

İndi ona sevinirəm ki, futbolsevər Ayxan Abbasov futbol rəhbərliyindəki santuşsevərlərin və ya pulsevərlərin sifətinə son üç oyunla yağlı bir Osmanlı tokatı vurdu".

Həm Fransa, həm də Ukrayna ilə oyunları qarşılaşmanın keçirildiyi stadionlardan izləyən futbol mütəxəssisi Kənan Məstəliyev təəssüratlarını bölüşüb: “Bu səfərdə mən işin futbol yox, başqa - psixoloji tərəfinə daha çox diqqət yetirdim. Bu iki matçı milli komandada milli ideyanın bərqərar olması prosesinin başlanğıcı kimi gördüm. Məğlubiyyətlərə rəğmən dedi-qodunun olmadığını, kollektivçiliyin, əsl komanda ruhunun ön plana çıxdığını gördüm.

Bu səfərdə onu da başa düşdüm ki, ictimaiyyət (özüm də daxil olmaqla) olaraq bu milliyə, futbolçularımıza nəfəs almaq imkanı vermirik. Bəzən məntiqdən kənara çıxırıq. İddiamız istəyimizlə uzlaşmır, imkanlarımız da reallıqla.

Məsələn, Fransa millisinə qarşı hücum futbolu oynamağımızı istəyən kim varsa, onun ya bu oyundan başı çıxmır, ya da məqsədi başqadır. Qarşılaşmadan öncə “təki yeni Oser faciəsi olmasın”a dua edib, sonrasında söhbəti “bir dənə Mbappenin qabağını ala bilmədiz”ə çeviririksə, bu işdə bir yanlışlıq var.

Düşünmürəm ki, bir də “birdən filan komandadan 10 dənə buraxarıq” qorxusu yaşayaq. Başımıza gəlməməsi üçün necə davranmalı olduğumuzu başa düşdük. Çox vacib təcrübə oldu...

Ukrayna matçı isə yetkinliyin ilk qarşılaşması idi. Yaxşı müdafiə olunduq, mövqe hücumları da qurduq, qol da vurduq, yenə də vura bilərdik. Ukrayna televiziyası şərhçisinin 2-ci hissənin bir məqamında səsləndirdiyi “biz Azərbaycan yığmasıyla oynayırıq, yoxsa Braziliya” təəccüb dolu sualı da ayrı bir gözəllikdir. Eyni zamanda səhvlərimiz də oldu, bəxtimizin gətirmədiyi epizodlar da yaşadıq, qollar da buraxdıq, yenə də buraxa bilərdik. Bu, olası şeylərdir. Hakim köməyi də ukraynalıların dadına çatdı. Bu, olmasaydı, nəticə başqa cür ola bilərdimi? Bəli, ola bilərdi. Futbol həmişə siyasətlə iç-içə olub, amma hər şeyin də bir əndazəsi var, olmalıdır. Zəif yığmayıq deyə, basıb gözümüzü çıxarmalı da deyillər.

Millidə durum fərqlidir. Sənin Mahirə bir şey olsa, hücumda, Eminə bir şey olsa, orta xətdə, Bəhlula bir şey olsa, müdafiədə, Şahruddinə bir şey olsa (ki, oldu artıq), qapıda alternativ tapmağın müşkülə çevrilir. Ya yığmanı ucdantutma legionerlə doldurmalısan (bu da edilib, heç bir effekti də olmayıb), ya da yerli ehtiyat qüvvə istehsal etməlisən. Aşağı yaş qruplarımızdakı vəziyyət pisdir, bunu da bilirik. Amma başqa məntiqli variant yoxdur. İşləmək, düzgün işləmək, gələcəyimizi təmin etmək lazımdır. Buna isə vaxt lazımdır".

“Yeni Müsavat”