Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevin Almaniyaya səfərində diqqətimi cəlb edən ən mühüm məsələ “Deutsche Welle” nəşrinin jurnalistinin ölkə liderlərinə ünvanladığı suala verilən cavablardır. Alman jurnalistin sualı belə idi:

“… bir neçə gün əvvəl alman mediası yazmışdı ki, Bakıda qeyri-rəsmi alman-rus görüşü baş tutub. Həmçinin qeyd olunur ki, hökumət koalisiyasında olan partiyaların keçmiş yüksəkrütbəli siyasətçiləri görüşdə iştirak edib. Həmin görüşün nəticəsi barədə heç bir məlumat verilməyib… Buna necə baxırsınız?”.

Alman kanslerinin cavabı kifayət qədər lakonik oldu: “Bu cür görüş haqqında mənim məlumatım yoxdur”.

Prezident İlham Əliyevin cavabı isə şəxsən məni heyrətləndirdi:

“Bakıda keçirilmiş dediyiniz görüşlərlə əlaqədar deyə bilərəm ki, bu məlumatı biz “The Times” qəzetindən öyrəndik. Bizim bundan xəbərimiz yox idi. Təbii ki, belə mötəbər mətbu orqanda çıxan məqaləyə biz diqqətlə yanaşaraq araşdırma aparmışıq və dünən mən Berlinə gəlməzdən öncə Azərbaycan Dövlət Sərhəd Xidmətindən məlumat istəmişəm ki, “The Times” qəzetində adları keçən şəxslər Azərbaycanda bir vaxtda olublar, yoxsa yox. Sizə onu deyə bilərəm ki, bu məlumat təsdiqləndi. İyulun 12-də Berlin-Bakı reysi ilə iki nəfər tanınmış şəxs, - birinin xanım Merkelin administrasiyasının rəhbəri olduğu haqqında məlumat var, - cənab Pofala və cənab Platsik Bakıya gəlmişdilər və iyulun 14-də Bakıdan Berlinə geri qayıtmışdılar. Eyni zamanda, ayın 12-də Rusiyanın keçmiş Baş naziri cənab Zubkov və Rusiya Prezidenti yanında Vətəndaş Cəmiyyəti Şurasının rəhbəri cənab Fadeyev Moskvadan Bakıya gəlmişdilər və biri ayın 13-də, o biri isə ayın 14-də Bakıdan ayrılmışdılar. Bizə bu barədə nə Almaniyadan, nə Rusiyadan hər hansı bir xəbər daxil olmamışdı. Yəni sadəcə olaraq, bizim ərazimiz bizdən xəbərsiz istifadə edilmişdir. Belə bir görüşün olub-olmaması ilə bağlı da mən konkret bir şey deyə bilmərəm. Çünki biz bunu görməmişik. Amma dediyim bu uçuş statistikası deməyə əsas verir ki, belə bir gizli görüş Bakıda keçirilmişdir”.

Açığını deyim, məni heyrətləndirən Merkel komandasının Rusiya ilə gizli danışıqlara getməsi deyildi. Zatən Şərqi Almaniyanın keçmiş “nümunəvi komsomolu”nun Rusiyaya duyduğu məhəbbət yeni xəbər deyil və hardasa başadüşüləndir. Zira məşhur ifadə ilə desək,bir casusun, bir kommunistin, bir də komsomolun sabiqi olmur. Bir dəfə əməkdaşlığa cəlb olundularsa, ömürlərinin sonuna qədər o vəzifədən ayrıla bilməzlər. “Nümunəvi alman komsomolu” olan Merkel də, görünür, öz ətrafına “sabiq komsomolçuları” yığıb və onun öz “müqəddəs borcunu” yerinə yetirməsindən təbii heç nə ola bilməz.

Yeri gələndə mən alman kansleri Fridrix Mertsin bu qədər böyük həngamədən xəbərsiz olmasını da qəribsəmədim. Bütün Avropa Birliyi ölkələri kimi Almaniya da qəribə məmləkətlərdəndir və orda hər kəs öz havasını çalır. Mənim qəribəmə gələn Prezident İlham Əliyevin bu görüşdən xəbərsizliyidir.

Düzünü deyim ki, Prezidentin bu görüşdən xəbəri olmadığı barədə fikirlərini səmimi qəbul etdim. Hər halda onun da Merts kimi “mənim bu görüşdən xəbərim yoxdur” deyib sualdan qaçınmaq imkanı vardı. Prezident isə diplomatik qaçınma yolunu tutmadı və faktiki olaraq Bakıda ondan xəbərsiz alman-rus görüşünün keçirildiyini bir növ etiraf etdi.

Məni təəccübləndirən də elə bu etiraf idi. Belə çıxırdı ki, Bakıda Moskva ilə Berlinin sifarişlərini yerinə yetirən xüsusi bir güc mərkəzi var və bu güc mərkəzi öz fəaliyyətində heç Prezidentə də hesabat vermirlər.

Açığı mənə elə gəlir ki, Prezidentin bu etirafları yeni rus agentura şəbəkəsinin zərərsizləşdirilməsi əməliyyatlarının keçirilməsi üçün mühüm siqnallardan biridir və yəqin ki, Azərbaycan ictimaiyyəti yaxın günlərdə növbəti şok məlumatlarla silkələnəcək.