Dövlət Gömrük Komitəsinin məlumatına görə, Rusiya ilə qarşılıqlı ticarət 2026-cı ilin birinci yarısında ötən ilin eyni dövrü ilə müqayisədə 31,4% azalaraq cəmi 1,728 milyard dollar təşkil edib. Bu azalma təsadüfi dalğalanma kimi görünmür, çünki son aylarda əhəmiyyətli bir azalma qeydə alınıb. Maraqlıdır ki, bu statistika əhəmiyyətli bir struktur balanssızlığı gizlədir: Azərbaycanın Rusiyaya ixracı hətta bir qədər - 3% artaraq 608,6 milyon dollara çatıb. Rusiya mallarının respublikaya idxalı isə demək olar ki, yarıya qədər azalıb və azalmanın demək olar ki, bütün əsas hissəsini öz üzərinə götürüb. Bu fərq göstərir ki, azalan ticarətə olan marağın özü deyil, Rusiya tərəfinin Azərbaycan bazarına məhsul tədarük etmək qabiliyyəti və ya istəyidir.
Rusiya ixracatçıları üçün - metallurqlardan və ağac emalı müəssisələrindən tutmuş avadanlıq və qida istehsalçılarına qədər - bu, ağrılı mənfəət itkisi və hazırda rəqiblər tərəfindən sürətlə işğal edilən böyük, sabit bir bazarın itirilməsi deməkdir. Nəticədə, Rusiya Bakının əsas tərəfdaşları siyahısında İtaliya, Böyük Britaniya, Türkiyə və Çindən sonra üçüncü yerdən beşinci yerə düşüb.
Eyni aylarda Ermənistanda da oxşar proseslər baş verir və bu da regiondakı ümumi sistem maneələrini göstərir. Lakin İrəvan və Bakıda bu proseslərin təbiəti kökündən fərqlidir. İrəvanın Moskva ilə ticarət dövriyyəsi 2026-cı ilin ilk beş ayında 21,5% azalıb və Rusiyanın ölkənin xarici ticarətindəki payı 28%-ə düşüb. Bununla yanaşı, Ermənistanın ümumi xarici ticarət həcmi demək olar ki, təsirlənməyib. Çünki Moskva ilə əlaqələrin azalması Avropa İttifaqı və digər Avrasiya İqtisadi Birliyindəki tərəfdaşları ilə ticarətin artması ilə tez bir zamanda kompensasiya edilib. Ermənistanın vəziyyətində bu yenidən istiqamətləndirmə genişmiqyaslı boz tranzit sxemlərinin məcburi şəkildə məhdudlaşdırılması fonunda baş verir. Burada bir nüansa diqqət etmək vacibdir: Ermənistan 2022-ci ildən sonra Rusiyanın əsas paralel idxal kanallarından birinə çevrilərkən, Qərb məhdudiyyətlərini aşaraq sanksiyalara məruz qalan elektronika, avtomobil və qızılın təkrar ixracından aktiv şəkildə mənfəət əldə edərkən, Azərbaycan şüurlu və nümayişkaranə şəkildə bu cür zəhərli təcrübələrdən uzaqlaşaraq təmiz ticarət tərəfdaşı kimi nüfuzunu qoruyub saxladı. Qərb tənzimləyiciləri Ermənistan boşluqlarını bağladıqdan sonra İrəvanın ticarət statistikası gözlənilən şəkildə azalıb.
Qafqaz bazarlarının təhlili bu azalmanın bir neçə fundamental səbəbini ortaya qoyur ki, bunlar birbaşa Ukraynadakı uzun sürən hərbi münaqişə və Moskvaya qarşı görünməmiş sanksiya təzyiqi ilə bağlıdır. ABŞ və Aİ-nin sərt ikinci dərəcəli sanksiyaları təhlükəsi regionun maliyyə qurumlarını əməliyyatlarını kökündən yenidən qurmağa məcbur etdi. Yerli banklar və logistika operatorları uyğunluq nəzarətini sərtləşdirməyə başladılar. Rusiya malları üçün sərhədyanı ödənişlər texniki cəhətdən mürəkkəb və riskli hala gəldi və Rusiya ilə ticarətdə dollar və avrodan istifadə biznes üçün birbaşa təhlükəyə çevrildi, aktivlərin dondurulmasına səbəb oldu. Burada əvvəlki illərin yüksək bazasının tükənməsi də rol oynadı. Bu, paralel idxal kanallarının bağlanması səbəbindən Ermənistan üçün ağrılı bir zərbə olsa da, Azərbaycan üçün azalma yalnız Rusiyadan ənənəvi, bir vaxtlar sabit olan tədarüklərin artan qiymətləri və mürəkkəbliyi ilə əlaqədardır. Bu fonda hər iki ölkə iqtisadi əlaqələrini ardıcıl olaraq şaxələndirir, riskləri bölüşdürür və tək bir dominant tərəfdaşdan asılılığı azaldır.
Bununla belə, Cənubi Qafqazdakı soyuma, Gürcüstanın nümunəsində də göstərildiyi kimi, bütün postsovet məkanına proyeksiya edilə bilməz. Moskva ilə rəsmi diplomatik münasibətlərin olmamasına baxmayaraq, Tiflis 2026-cı ilin ilk beş ayında Rusiya ilə ticarət dövriyyəsini 16,6% artıraraq 1,2 milyard dollara çatdırdı. Bu ticarət çox asimmetrikdir - Gürcüstan Rusiyanın buğda və enerji idxalından kritik dərəcədə asılıdır, əvəzində şərab və mineral su tədarük edir - lakin kommersiya praqmatizmi siyasi ritorikadan daha güclü olduğunu sübut etdi.
Qazaxıstan daha geniş inteqrasiya nümayiş etdirir. Rusiya ilə ticarət dövriyyəsi təkcə 2026-cı ilin birinci rübündə 16,1% artaraq 6,4 milyard dolları keçib ki, bu da əsasən uran, qızıl və təbii qaz tədarükü sayəsindədir. Bu fonda Cənubi Qafqazda ticarətin azalması Rusiyanın qonşuları ilə iqtisadi əlaqələrində ümumi bir böhran deyil, əksinə, ticarət axınlarını getdikcə alternativ qlobal bazarlara yönəldən Bakı və İrəvanın məqsədyönlü sanksiyaları və qəsdən geosiyasi seçiminin nəticəsi kimi görünür.
Müəllif: Zaur Nurməmmədov
