Avropa İttifaqı ilə Ermənistan arasında münasibətlər son zamanlar yeni, daha mürəkkəb bir mərhələyə qədəm qoyub. Aİ-nin xarici işlər və təhlükəsizlik siyasəti üzrə ali nümayəndəsi Kaya Kallas açıq mətndə bildirib ki, Aİ ilə yaxınlaşmanın vacib şərtlərindən biri Rusiya əleyhinə sanksiyalara qoşulmaqdır. Bu mesaj Aİ-Ermənistan Tərəfdaşlıq Şurasının iclasından sonra, münasibətlər üçün yeni strateji gündəliyin qəbul edilməsindən sonra səsləndirilib.
Teleqraf xəbər verir ki, bu barədə erməni mətbuatı yazıb.
Bildirilir ki, Kallas minaların təmizlənməsi, regional etimadın qurulması və xarici müdaxiləyə qarşı mübarizə üçün 15 milyon avro dəstək vəd edib. Eyni zamanda, o, Ermənistanın xarici siyasətinin Aİ mövqelərinə uyğunluğunun aşağı səviyyədə - 37 faiz olduğunu qeyd edib və Rusiyanın dezinformasiya kampaniyalarını vurğulayıb:
"Lakin bir çoxları bu təkliflərin arxasında açıq-aşkar şərtlər görür. Ermənistanın son illərdə görünməmiş iqtisadi artımı əsasən Avrasiya İqtisadi Birliyi daxilində Rusiya ilə əlaqələr, ixrac həcmləri, investisiyalar və biznes fəaliyyəti ilə bağlıdır. Sanksiyalara qoşulmaq ixracın azalmasına, investisiyaların dondurulmasına və biznes qeyri-müəyyənliyinə səbəb ola bilər ki, bu da adi vətəndaşlara birbaşa təsir göstərir".
Erməni politoloq Suren Surenyants qeyd edir ki, Brüssel bürokratiyası Rusiya əleyhinə motivlərlə idarə olunur və tərəfdaşları qarşısında çətin bir seçim qoyur.
“Onlar çox çətin bir sual qoyurlar: ya Rusiyaya qarşısınız və bizimləsiniz, ya da bizimlə deyilsiniz. Ümid edirəm ki, Ermənistan hökuməti Aİ üzvlüyü üçün ərizə vermək riskini öz üzərinə götürməyəcək”, - deyə o bildirir.
"Ana Ermənistan" partiyasının lideri Andranik Tevanyan isə hesab edir ki, Aİ Rusiyanın dost ölkələrini qlobal mübarizəsində alətə çevirməyə çalışır. Onun fikrincə, Nikol Paşinyan xarici təzyiqlər və iqtisadi maraqlar arasında hakimiyyəti qorumağa çalışaraq çətin vəziyyətdə qalıb.
Beləliklə, Ermənistan həlledici bir seçimlə üzləşir. Avropaya yaxınlaşmaq yeni perspektivlər aça bilər, lakin bunun bədəli iqtisadi suverenliyin itirilməsi ola bilər. Hakimiyyət bütün riskləri yalnız milli maraqları rəhbər tutaraq ölçüb-biçməlidir.
