Elə görünürdü ki, başqalarının yalnız arzulaya biləcəyi hər şeyə sahibdir...

Merilin Monronun həyat hekayəsində ən sarsıdıcı məqam onun həyatının necə başa çatması deyildi.

Ən təsirlisi o idi ki, dövrünün ən çox heyranlıq duyulan qadını illərlə şöhrətin, var-dövlətin və pərəstişin ona heç vaxt verə bilmədiyi bir şeyi axtardı: daxili rahatlığı.

Milyonlarla insan onun simasını tanıyırdı. Təbəssümü jurnal üz qabıqlarını, kino ekranlarını və dünyanın müxtəlif guşələrindəki afişaları işıqlandırırdı. Çoxları üçün o, uğurun və gözəlliyin təcəssümü idi. Elə görünürdü ki, başqalarının yalnız arzulaya biləcəyi hər şeyə sahibdir.

Amma bu qüsursuz görünən obrazın arxasında dərin mənəvi yaralarla, tənhalıqla və daim ictimai mühakimələrin hədəfində olmağın ağırlığı ilə səssizcə mübarizə aparan bir qadın vardı.

Bəlkə də elə buna görə onun həyatı bu gün də nəsilləri duyğulandırmağa davam edir.

Çünki dünya bir əfsanəyə baxdığı halda, həmin əfsanənin arxasında gizlənən insanı çox az adam tanıya bildi.

Onun ömrü başa çatanda isə geridə təkcə kino tarixində silinməz iz qoymuş bir yaradıcılıq yolu qalmadı. O, həm də bu günə qədər maraq doğuran suallar, hələ də davam edən müzakirələr və zamanın belə silə bilmədiyi bir obraz qoyub getdi.

Şöhrət onu bir ikonaya çevirdi.